Alveg ótrúleg saga.
Gamalt blogg frá árinu 2005.
Það getur oft verið gott á búa á litla Íslandi og það á Akureyri!
Ég fékk undarlegt símtal um daginn sem hljómaði svona:
Kona hinum megin á línunni: Já komdu sæl, ég veit að þetta hljómar kannski skringilega.. en ekki ert þú barnabarn Önnu Friðriks í Þórunnarstræti?
Ég: ha.. jú reyndar, af hverju?
Konan: æi ég er nefnilega apótekarinn hennar. Við vorum að senda lyf til hennar áðan og hún svaraði ekki en það var kveikt á ljósi inni hjá henni. Ég var svo hrædd um að eitthvað hefði komið fyrir hana. Veistu eitthvað hvar hún er eða hvort nokkuð hafi komið fyrir?
Ég: nei ég vona nú að það sé allt í lagi ég skal athuga þetta, renni bara til hennar. En hvernig vissir þú að ég væri barnabarn hennar?
Konan: ég fór nú bara í símaskránna og hringdi allar Önnur Friðriksdætur á Akureyri og tók sénsinn á því að ein þeirra væri barnabarn hennar.......
Finnst ykkur þetta ekki merkilegt! Apótekarinn þekkir okkur ömmu ekkert en ákvað að reyna að hafa uppi á nöfnu hennar!!! Það er sko sannarlega notagildi í því að vera skírður í höfuðið á ömmu sinni:0)
Þetta kalla ég hugulsemi af stærstu gerð!

